NaKOTlankowe ABC
Problem niechcianych kociąt

Kastracja i odpowiedzialność

Pamiętajmy, że można humanitarnie poddać kotkę kastracji aborcyjnej lub uśpić ślepy jeszcze koci miot. Koty nie kierują się naszymi emocjami ani ocenami etycznymi.


Kotka nie przeżywa ciąży, dopiero poród powoduje wzbudzenie zachowań opiekuńczych.


Czasem lepiej jest także uśpić nowonarodzone kocięta niż skazywać je na bezdomność, wyniszczające choroby lub wątpliwe ,,dobre ręce” i nieznane warunki życia, a mamę wykastrować.

Podstawowe fakty o kociętach

Jeśli już osoba ma pod opieką młode kotki lub poszukuje kocięcia, warto jest wiedzieć kilka podstawowych faktów:

  • Kotki POWINNY zostać z mamą oraz rodzeństwem do 12-14 tygodnia, a nawet do 16 tygodnia życia. Około 2-4 tygodnia kotki zaczynają interakcję z rodzeństwem opartą głównie na węchu i dotyku a od 5 tygodnia nabierają energii do coraz większej eksploracji otoczenia za pomocą wszystkich zmysłów. Zaczynają też nabierać kompetencji społecznych, takich jak nauka kociej komunikacji, nauka przerywania gryzienia, nauka zabawy (przedmiotami, w polowanie, z innymi kotami). Koty w tym czasie powinny mieć też kontakt z ludźmi, dziećmi (pod kontrolą), oraz różnymi bodźcami ze środowiska.

    Warto wiedzieć, że człowiek NIE NAUCZY kota ani komunikacji, ani sygnałów dystansujących, które zapobiegają konfliktom, ani inhibicji gryzienia.
  • Fakt, że kocię nie ssie już mleka matki i je gotowy pokarm NIE OZNACZA jego gotowości do rozdzielenia z kocicą. Pamiętajmy, że w naturze koty przebywają z mamą nawet do 6 mca życia.

Skutki zbyt wczesnego rozdzielenia

Z czym wiąże się przedwczesne rozłączenie z mamą i rodzeństwem?


  • Kotek nie wie co to znaczy być kotem – może przejawiać lęki, agresję, wycofanie wobec innych kotów (będzie musiał być kocim jedynakiem w domu)
  • Kotek nie nauczy się komunikacji ani dystansowania się - może gryźć opiekuna boleśnie i głęboko, ponieważ nie otrzymał informacji zwrotnej od innego kota, że gryzie za mocno. Podobnie opiekun będzie miał kłopot z nauczeniem się sygnałów kota, ponieważ kot może prezentować je w bardzo krótkich odstępach czasu szybko przechodząc do gryzienia. Kot niezsocjalizowany z kotami w kluczowym okresie rozwoju NIE NAUCZY się cierpliwości.
  • Kotek nie będzie umiał bawić się sam – kot powinien potrafić rozładowywać swoje napięcia i frustracje samodzielnie, dzieje się to w zabawie przedmiotem, w inicjowaniu łańcucha łowieckiego. Kotek pozbawiony interakcji z innymi kotami oraz eksploracji otoczenia (np. spędzając cały krytyczny okres w jednym pomieszczeniu ubogim sensorycznie) nie nabędzie takich umiejętności i może wykazywać zachowania niszczycielskie lub nadmiernie zależne.

Socjalizacja kociąt

Osoby, które mają pod opieką młode kocięta powinny je socjalizować także z człowiekiem oraz zapewniać doznania sensoryczne:


  • Prezentacja różnych faktur, struktur (maty węchowe, tektura, tekstylia, zabawki do szarpania, wąchania, gryzienia)
  • Delikatny dotyk każdej części ciała, w spokojnym tempie, spokojne mówienie do kotka
  • Zabawa zabawkami typu wędka
  • Delikatne podnoszenie kocięcia na krótki czas
  • Warto by kotkami zajmowały się różne osoby – mężczyźni, kobiety, dzieci

Odpowiedzialność opiekuna

Odchowanie młodych zwierząt to odpowiedzialność.


Warto też zawsze sprawdzać, do jakiego domu wydajemy kota, nic nie stoi na przeszkodzie by spisać umowę adopcyjną lub zapytać za jakiś czas, jak kotek się miewa.

Podsumowanie

Im więcej będzie odpowiedzialnych opiekunów, tym bardziej zaopiekowane będą zwierzęta, które człowiek sam wprowadził do swojego najbliższego otoczenia – i udomowił.



Warto by świat kręcił się Wokół Wibrysa !